يكي از دوستان وبلاگ، ترانه اي رو از عماد رام خواسته بود؛اولين باري كه اين آهنگ رو شنيدم هفته پيش بود با صداي شكيلا،اما دوست داشتم اصل ترانه رو هم بشنوم كه توسط يكي از دوستان ميسر شد.

اجراي شكيلا خوب بود، با تنظيم جديد. ايشان به اصل اثر وفادار مانده اند امــــــا...

به گمان من اگه ايشان با داشتن امكانات، محبوبيت و صداي خوش آثاري از خود رو اجرا كنند موفقتر خواهند بود.

پيش از اين آثار ديگري رو باز خواني كرده اند كه همه خوب از كار در نيامده" اشك مهتاب...استاد شجريان، به رهي ديدم..... بانو مرضيه،عجب رسميه....رسول نجفيان"

بگذريم.... ترانه ي زير از روانشاد عماد رام رو به همه ي دوستان تقديم مي كنم ، به خصوص دوست وبلاگ نويسم سيما.

***       ***       ***

در اين دنيا تك و تنها شدم من

گياهي در دل صحرا شدم من

چو مجنوني كه از مردم گريزد

شتابان در پي ليلا شدم من

((چه بي اثر مي خندم، چه بي ثمر مي گريم

به ناكامي چرا رسوا شدم من

چرا عاشق چرا شيدا شدم من))

من آن دير آشنا را مي شناسم

من آن شيرين ادا را مي شناسم

محبت بين ما كار خدا بود

از اينجا من خدا را مي شناسم

 ((چه بي اثر مي خندم، چه بي ثمر مي گريم

به ناكامي چرا رسوا شدم من

چرا عاشق چرا شيدا شدم من))

خوش آن روزي كه اين دنيا سرآيد

قيامت با قيام محشر آيد

بگيرم دامن عدل الهي

بپرسم كام عاشق كي برآيد؟

 ((چه بي اثر مي خندم، چه بي ثمر مي گريم

به ناكامي چرا رسوا شدم من

چرا عاشق چرا شيدا شدم من))

                                  ذخیره کنید و بشنوید

                                      آنلاین بشنوید