دل من اینجا نیست،دل من پر دور است
                                بسترش پیدا نیست،افقش مستور است

قلب من پر شور است
هر صدای بغضی،هر نگاه غمبار؛

                                          زخمه بر تار دل من زدن است

دل من گاهی چند
                   لکه ای می گیرد
                                         بار غم در قلبم
                                                             چیرگی می گیرد
گاه آری دل من،
                      ز غروبی دلتنگ،ز هوای ابری،تیرگی می گیرد

گه دلم آرام است،همچو پهن دریا
                                      گاه اما پر موج،پر ز شور و غوغا
قلب من،این دل من اینجائیست
                                           گرچه با آنهمه،آنسان دور است